ഉപ'ഗൃ'ഹം

മാനത്തതാ കുഞ്ഞേ
അമ്പിളിമാമന്‍...


ഭൂമിയെ ചുറ്റുകയാണു ധര്‍മം..

വേലിയേറ്റങ്ങളുടെയും
ഇറക്കങ്ങളുടെയും
ഭാരം
ഏറ്റെടുക്കണം...

ഇനിയുമടുക്കാനോ
പിണങ്ങിയകലാനോ
കഴിയാതെ
എന്നും ചുറ്റിക്കൊണ്ടേയിരിക്കണം...

ഏതു കറുത്തവാവു കഴിഞ്ഞാലും
മെല്ലെ മെല്ലെ പുഞ്ചിരിച്ച്
പൂര്‍ണചന്ദ്രനാവണം...

മറ്റൊരാളുടെ
സൌജന്യത്തില്‍ വേണം
ഒന്നു പ്രകാശിക്കാന്‍ പോലും...


എങ്കിലും കുഞ്ഞേ,
അമ്പിളിയമ്മാമന്‍
എത്ര ഭാഗ്യവാന്‍ !
ഒരൊറ്റ ഭൂമിയെ മാത്രം
ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നാല്‍ മതിയല്ലോ...

ആയുധം

നിരായുധരെ ആക്രമിക്കരുത്..
അത്
യുദ്ധനീതിയല്ല..

ആയുധമെടുക്കാന്‍ അറിയാഞ്ഞല്ല
വെറും കയ്യോടെ നില്‍ക്കുന്നത്

ചരിത്രപുസ്തകങ്ങള്‍
നോക്കിയാലറിയാം
പടപൊരുതി നേടിയ
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ
വീതംവയ്പ്പ്

എതിര്‍ക്കാനറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല
വാ പൊത്തി നില്‍ക്കുന്നത്
ഭയന്നിട്ടുമല്ല

കിട്ടാനുള്ളത്
വാങ്ങിയെടുക്കാനുള്ള
കച്ചവടതന്ത്രം..

വഴിക്കണക്ക്...

വിജയലക്ഷ്മിട്ടീച്ചറുടെ കണക്കു ക്ലാസ്
നല്ല രസമായിരുന്നു..
വഴിക്കണക്കുകള്‍
വഴിപോലെ ചെയ്ത്
ഒരു പേന സമ്മാനവും
വാങ്ങിയിരുന്നു...

ചിലപ്പോഴെങ്കിലും
ഉത്തരത്തില്‍നിന്ന്
ചോദ്യത്തിലേക്ക്
കുറുക്കുവഴി
മെനഞ്ഞിരുന്നു...


വഴിക്കണക്കിലെ
വഴികളിലെ
പഴുതുകള്‍
ആരും കാണാതെ
ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരുന്നു...

ഉത്തരത്തിലേക്കെത്തുമെന്ന്
ഉറപ്പില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍
പാതിവഴിയില്‍
ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു...

കണക്കു തെറ്റിക്കാത്ത
ചില വഴികളേ കാണൂ
ഒടുക്കം....
നിന്നെപ്പോലെ.......

ഏതു പേരും അപൂര്‍ണമാവുന്നു...

ചാപ്പ കുത്തിയിട്ടില്ലെന്നേയുള്ളൂ
ചങ്ങലയിട്ടില്ലെന്നേയുള്ളൂ
പേരുമാറിയിട്ടുണ്ടെന്നേയുള്ളൂ
അവര്‍ നോക്കുന്ന നോട്ടം
ഇന്നും പഴയതു തന്നെ...

നിലത്തുനോക്കി
കുനിഞ്ഞുനിന്ന്
നടുവളഞ്ഞ നമ്മളും
പഴയതു തന്നെ...

എങ്കിലും
എനിക്കുവേണ്ടി
കണ്ണേ
നിന്റെ കണ്ണു നിറയുമ്പോള്‍
നടുനിവര്‍ന്ന സുഖം...

സോഷ്യലിസം റീലോഡഡ്

എനിക്കെന്നെഴുതുമ്പോള്‍
നിനക്കെന്നാവുന്നത്
കെ.ജി.എസ് കവിതയില്‍ മാത്രമായിരുന്നു
ഇന്നലെ വരെ..

‘നീ തന്നെ’ എന്നു പറയുമ്പോള്‍
തുറക്കുന്ന വാതിലുകള്‍
സൂഫിക്കഥകളില്‍ മാത്രമായിരുന്നു
ഇന്നലെ വരെ...

എന്റെ വിശപ്പ്
എന്റേതു മാത്രമായിരുന്നു
ഇന്നലെ വരെ...

എന്റെ ശരി
എന്റെ കാഴ്ച
എന്റെ പിഴ
എന്റെ ചിരി
എന്റെ കണ്ണീര്‍

എന്റെ എന്റെ
എന്നെണ്ണിപ്പറയുവാന്‍
ഒന്നുമില്ലാതാകും വിധം
ഞാന്‍
നീയായി മാറുന്നു
ഇന്ന്...

പ്രണയായനം

നിന്‍റെ പ്രണയം
കാര്‍ ഡ്രൈവിംഗ് പോലെ.....

നിന്റെ ലക്ഷ്യം..
നിന്റെ സ്പീഡ്..
നീ നിശ്ചയിക്കുന്ന വഴികള്‍..

സ്റ്റീരിയോയില്‍ നിന്നുയരുന്ന
നിന്‍റെ ഇഷ്ടഗാനത്തില്‍ മുങ്ങി
ദൂരെയെങ്ങോ കേള്‍ക്കാതാവുന്നു
എന്‍റെ പ്രിയഗീതം..

ഞാന്‍ കാണേണ്ട കാഴ്ചകള്‍
പിന്നിലേക്കോടി മറയുന്നു..
ഞാന്‍ തിരിയാന്‍ കൊതിച്ച തിരിവുകള്‍
പൊടിയില്‍ മുങ്ങുന്നു...

എനിക്കൊരു ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരുന്നെന്ന്
ഞാന്‍ മറന്നുതുടങ്ങുന്നു...

വിവാഹം പ്രണയത്തെ
ഒരു തീവണ്ടിയാക്കുന്നു..

ഒറ്റ എഞ്ചിന്റെ പിറകില്‍

ട്രാക്കുതെറ്റാതെ അങ്ങനെ..

ഒറ്റലക്ഷ്യത്തിലേക്ക്
ഒരുമിച്ചു തുഴഞ്ഞാല്‍ മാത്രം
മുന്നോട്ടുനീങ്ങുന്ന
വഞ്ചിയാവണം പ്രണയം..

വേനലറുതി

അമ്മാത്തെ കുളം
കൊടും വേനലില്‍
വറ്റിവരളാറൊന്നുമില്ല..
കുളമെന്ന പേരുള്ളതുകൊണ്ടാവും
ചേറുനിറച്ചിട്ടെങ്കിലും
അല്പം വെള്ളം
ബാക്കി നിര്‍ത്തുന്നത്..

എത്ര വേനല്‍മഴപെയ്തിറങ്ങിയിട്ടും
വരള്‍ച്ച മാറാതെ അങ്ങനെ...

കാലവര്‍ഷം തന്നെ വരണം
എല്ലാ ഉറവകളും പൊട്ടി
നിറഞ്ഞൊഴുകാന്‍.....